Εγκληματικά μυαλά, δώδεκα χρόνια (Criminal Minds)

Νομίζω ότι το έχω ξαναγράψει αλλά αν όλοι αυτοί οι φόνοι που βλέπουμε στις αμερικανόφερτες σειρές, έχουν έστω και ίχνη από αληθινές ιστορίες και με τόσες σειρές να παίζουν ταυτόχρονα, τότε δεν πρέπει να έχει μείνει κανένας ζωντανός σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη ή το Λος Άντζελες. Άσε που ο αριθμός των ψυχασθενών δολοφόνων φτάνει για μια Νέα Υόρκη κατοικήσιμη μόνο από ψυχοπαθείς δολοφόνους.

Εγκληματικά μυαλά (Criminal Minds) και η σειρά μόλις πριν από ένα μήνα έκλεισε τον δωδέκατο χρόνο της και σε λίγο καιρό ξεκινάει τον δέκατο τρίτο. Από μόνη της αυτή η σειρά έχει σκοτώσει ή φυλακίσει πάνω από τρακόσιους ψυχασθενείς δολοφόνους και έχει εξετάσει πάνω από χίλια θύματα.

okm06_002.gif

Στη σειρά, μια ομάδα ομοσπονδιακών πρακτόρων αναλαμβάνει περιπτώσεις κυρίως ψυχασθενών δολοφόνων ή απεχθών εγκλημάτων μετά από πρόσκληση των τοπικών αρχών. Η ομάδα αποτελείται από μια σειρά επαγγελματιών του νόμου, κυρίως αστυνομικούς ή πράκτορες του FBI που βλέπουν την είσοδό τους στη συγκεκριμένη ομάδα σαν μεγάλη προαγωγή. Ο τρόπος που καταλήγουν στις συλλήψεις είναι μέσω της ανάλυσης του χαρακτήρα και των πράξεων του εγκληματία.

Εδώ κάπου βρίσκεται το πρώτο περίεργο της σειράς. Αφού κάνουν ανάλυση του χαρακτήρα και των πράξεων θα περίμενες να βρεις και κανένα ψυχολόγο ανάμεσά τους. Αμ δε. Όχι μόνο υπάρχει η εσωτερική παράδοση να είναι τα μέλη της μέρος της αστυνομίας κλπ. αλλά κι όσες φορές ήρθαν σε επαφή με ψυχολόγους ή ήταν οι ίδιοι ψυχοπαθείς ή τέλος πάντων ήταν προς την πλευρά του μαλάκα.

okm06_003.gif

Με αυτό φτάνουμε και στο δεύτερο περίεργο ή κατ’ εμένα κακό της σειράς. Χωρίς τη συμμετοχή ψυχολόγων κάποιοι μπάτσοι – μορφωμένοι μεν αλλά μπάτσοι δε – κάνουν αναλύσεις που πολλές φορές θυμίζουν παιδάκια που παίζουν ψυχολόγους, γεμάτες στερεότυπα όπως το οιδιπόδειο σύμπλεγμα κλπ. Έτσι αν αφήσουμε στην άκρη το τρελό να γίνονται τόσες δολοφονίες από ψυχοπαθείς δολοφόνους με τόση συχνότητα, η έλλειψη και μάλιστα ο χλευασμός των ψυχολόγων και μάλιστα από ανθρώπους που χρησιμοποιούν την ψυχολογία σαν το κυρίως όπλο τους, αυτοαναιρεί κάπως την ίδια την υπόθεση.

Συμπέρασμα, αυτή η σειρά δεν κάνει για ψυχολόγους και εγκληματολόγους γιατί θα φρικάρουν και θα φάνε το πτυχίο τους. σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, στην ανάλυση του χαρακτήρα του εγκληματία, πιο μακριά μόνο ο Κλουζώ θα έπεφτε. Γιατί εδώ είναι το καλό – όσο μπορεί κανένας να το πει καλό – της σειράς. Ο πραγματικός πρωταγωνιστής της σειράς δεν είναι η ομάδα των αψυχολόγητων μη ψυχολόγων που παριστάνουν τους ψυχολόγους αλλά ο ίδιος ο εγκληματίας και ο τρόπος που σκέφτεται. Και εκεί η σειρά παίρνει άριστα και με τόνο δέκα. Η απεικόνιση αυτών των ψυχοπαθών δολοφόνων είναι σχεδόν τέλεια, ακόμα και για έναν ψυχολόγο ή έναν εγκληματολόγο και δεν έχει καμία σχέση με το μπατσάδικο γνωμικό που θέλει όλους τους εγκληματίες να είναι ηλίθιοι. Υπάρχουν κι αυτές οι περιπτώσεις αλλά τις περισσότερες φορές οι εγκληματίες της σειράς είναι πανέξυπνοι, οργανωμένοι και έτοιμοι ακόμα και να προβλέψουν την επόμενη κίνηση της ομάδας ή της αστυνομίας που τους κυνηγά με αποτέλεσμα κάποιοι και να έχουν ξεφύγει. Κάπου εκεί δικαιολογεί και τον τίτλο της η σειρά, εγκληματικά μυαλά, στους κακούς κι όχι στους καλούς.

Τώρα θα μου πείτε ότι αν όλα αυτά τα στραβά υπάρχουν πώς τα κατάφερε να φτάσει τα δώδεκα χρόνια και να ετοιμάζεται για το δέκατο τρίτο; Γιατί όπως κάνουν όλες αυτές οι σειρές, μπλέκουν και τα προσωπικά των καλών μέσα στην ιστορία και πολλές φορές – όπως συμβαίνει σε αυτή τη σειρά – τα προσωπικά τους μπλέκονται και με εγκληματίες ή εγκλήματα. Έτσι η σειρά αποκτάει και κάτι από σαπουνόπερα και …την παρακολουθείς λίγο και από ενδιαφέρον για το τι γίνεται με τους γάμους τους και τα διαζύγιά τους. Εδώ όμως ξεκινάει άλλο πρόβλημα. Για έξη, επτά, δέκα χρόνια έχεις συνδεθεί με τους χαρακτήρες, τα προβλήματά τους και τη ζωή τους και τον ενδέκατο, δωδέκατο αποχωρούν γιατί όπως συμβαίνει και με κάθε επαγγελματία μετά από τόσα χρόνια ζητάς νέες προκλήσεις, αυξήσεις και δεν ξέρω τι άλλο και αυτοί που έρχονται με δυσκολία αναπληρώνουν αυτό που έφυγε.

okm06_004.gif

Κάτι τέτοιο συνέβη και με το Εγκληματικά μυαλά με την αποχώρηση δυο από τους βασικούς χαρακτήρες – και δει του αρχηγού της ομάδας Thomas Gibson, μετά από τόσα χρόνια που έχεις μάθει ακόμα και τι τους αρέσει για πρωινό και πώς πίνουν τον καφέ τους.

Οι εντυπώσεις μου για την σειρά; Τα περισσότερα επεισόδια τα είδα σε fast-forward και σε λίγα σταμάτησα να τα παρακολουθήσω ολόκληρα. Η σειρά μου άρεσε σχετικά – με όλες τις παραπάνω αμφισβητήσεις μου – στις έξη επτά πρώτες σεζόν. Μετά άρχισε να γίνεται προβλέψιμη. Εντάξει σε επίπεδο προβλέψιμου και βαρεμάρας μόνο το CSI υπάρχει αλλά και το Criminal Minds δεν τα πήγε άσχημα στις τελευταίες δυο τρεις σεζόν. Θέλετε μια πρόβλεψη; Μάλλον η δέκατη-τρίτη θα είναι η τελευταία χρονιά της σειράς.

Για όσους θέλουν να δουν τρέιλερ, ΕΔΩ!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s