Γκανγκστερικό Ντοκιμαντέρ (Narcos)

Εντυπωσιακή σειρά – με δυο λέξεις μόνο. Η ιστορία ενός από τους ισχυρότερους ανθρώπους που πέρασαν από τούτο τον κόσμο, ο πάμπτωχος Παμπλίτο με το τρομερό επιχειρηματικό δαιμόνιο (άσχετα με το ΤΙ πουλούσε), γεννημένος και μεγαλωμένος στην ανέχεια του Μεντεγίν, που εξελίχθηκε στον μεγάλο – από όλες τις απόψεις μεγάλος – Δον Πάμπλο Εσκομπάρ. Καθαρά γκανγκστερική σειρά με φόντο την πανέμορφη Κολομβία, τα πολύχρωμα φτωχά σπιτάκια της, τα φιδογυριστά δρομάκια της, τις απέραντες τροπικές ζούγκλες της και τα πράσινα βουνά της, με πολύ αίμα, πολύ κόκα, πολύ χρήμα, πολύ σεξ. Α, και τις βιλίτσες του Παμπλίτο.

2

Πραγματικά την απόλαυσα, παρόλο που ο Μέρφι σε γενικές γραμμές μου φάνηκε ψιλοκρύος, και αρκετοί κομπανιέροι μου φάνηκαν επίσης ψιλοκρύοι, σε σημεία η αφήγηση ήταν τόσο φλατ λες και διάβαζα τη Wikipedia, αλλά ο Χάβι με τον Εσκομπάρ κράτησαν τις ισορροπίες των ελλείψεων με τις γεμάτες παρουσίες τους, και τελικά αναρωτιέμαι: Είχε καμιά σημασία;

1200

Η ιστορία, η πραγματική ιστορία, είναι τόσο αδιανόητα απίστευτη, που δεν πέρασε ένα από τα 20 επεισόδια που δεν έλεγα “μα είναι δυνατόν; συνέβησαν όλα αυτά, στ’ αλήθεια;;” Δεν υπήρχε σχεδόν καθόλου μυθοπλασία και κατά κάποιο τρόπο το λες και γ@μ@το ντοκιμαντέρ. Αναγκάζεσαι από την ίδια την αλήθεια να παραβλέψεις/αγνοήσεις τις όποιες ελλείψεις – όποιες κι αν εντοπίσει κανείς, ανάλογα με τα κολλήματά του.

Αξίζει με τις πάντες να το δεις. Έχει και δράση, έχει το πολιτικό θριλερικό του, έχει και το πρακτορικομπατσικό του. Και είναι και αληθινό, εκατό τοις εκατό (τουλάχιστον θες και σε κάνει να το πιστεύεις.) Όσο αδίστακτος και σάικο υπήρξε, δεν μπορείς να μην σκεφτείς διάφορα εναλλακτικά σενάρια εξέλιξης και το πώς θα επηρέαζε την ιστορία το κάθε τι αν γινόταν αλλιώς. Δε θέλω να πω άλλα, να το δείτε!

narcosnarcos-mesa1_cza3

Αξίζει να πούμε ότι ο Βραζιλιάνος Wagner Moura ήταν εξαιρετικός. Κατάφερε να αποδώσει την τρομερά αντιφατική προσωπικότητα του Εσκομπάρ σε όλη του την τραγικότητα, από τις στιγμές που πραγματικά τον συμπαθείς μέχρι κι εκείνες που θες να ρίξεις μπουνιά στην οθόνη και να σταυροκοπηθείς με αυτά που βλέπεις, ΧΩΡΙΣ να το γελοιοποιήσει. Ξέρετε, κοιλίτσα, μουστακάκι, δυσκοίλιο περπάτημα.

6908

Μεγάλη μορφή. Μάλλον η περιέργειά μου δεν έχει εξαντληθεί. Θέλω να ψάξω και για το βιβλίο που έγραψε ο γιος του για να ολοκληρώσω τις εικόνες μου.

Για το τρέιλερ, ΕΔΩ!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s