Μπαρτονικά Χριστούγεννα: Edward Scissorhands

Για μένα Χριστούγεννα σήμαιναν πάντα Τιμ Μπάρτον, και συγκεκριμένα Ψαλιδοχέρης. Αυτό το γοτθικό παραμύθι-ύμνος στη διαφορετικότητα για τα παιδικά μου τότε μάτια, έχει συνδυαστεί από τότε μέχρι και σήμερα με τις αγαπημένες και τόσο μελαγχολικές μέρες του χρόνου.

edward_scissorhands-cinenoxoi-2

Το στόρι πιστεύω πως είναι πασίγνωστο στους περισσότερους. Ο σκοτεινός και περιθωριακός Έντουαρντ (Τζόνι Ντεπ), απομένει ολομόναχος μετά το θάνατο του εκκεντρικού εφευρέτη του, που τον αφήνει ημιτελή και με …ψαλίδια αντί για χέρια. Μια πλασιέ καλλυντικών φτάνει στο κάστρο που ζει και θα τον πάρει σπίτι της, αναστατώνοντας τη μικρή πόλη και τους κατοίκους της.

Η ιδέα αυτής της εκπληκτικής ιστορίας προέκυψε από μια …ζωγραφιά. Έφηβος τότε ο Τιμ Μπάρτον, κλειστός, ντροπαλός, εσωστρεφής και μοναχικός, προσπάθησε να απεικονίσει τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στην επαφή του με τους γύρω του.

Έχω την εντύπωση ότι οι άνθρωποι είχαν αυτή την παρόρμηση να θέλουν να με αφήνουν μόνο για κάποιο λόγο, δεν ξέρω ακριβώς γιατί.

Στην ταινία παρακολουθούμε την αλλόκοτη προσπάθεια προσαρμογής του Έντουαρντ στον κόσμο των μεγαλοαστών και τη συμβίωσή του με τους «φυσιολογικούς», προσπαθώντας κάπου σε όλο αυτό το φωτεινό και πολύχρωμο περιτύλιγμα να βρει τη θέση του και να πείσει πως πίσω από αυτό που δείχνει κρύβεται μια αγνή ψυχή.

3eb275f7-733e-4bcc-96fe-ee7b4aa4fafc

Ο Τιμ Μπάρτον ποτέ δε μας έδωσε συνηθισμένες ταινίες. Πάντα γοητευόταν από τους περιθωριακούς, τους outsiders, ίσως επειδή έτσι ένιωθε κι εκείνος. Διαφορετικός. «Όταν νιώσεις πρώτη φορά διαφορετικός, ξέρεις πως έτσι θα νιώθεις για πάντα.»

Ίσως η πιο “σχετική” ταινία του Τιμ Μπάρτον για τις ημέρες αυτές να ήταν ο «Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης» για κάποιους, η ταινία που καταφέρνει να δέσει τις κολοκύθες με τον Άη Βασίλη. Άλλωστε ο Τιμ Μπάρτον ποτέ δε μας έδωσε κάτι συνηθισμένο και πλέον ξεχωρίζεις τις ταινίες του από την πρώτη ίσως σκηνή, ακόμα κι αν δεν ξέρεις ότι πίσω τους κρύβεται ο ίδιος.

Ο Edward Scissorhands είναι για μένα ίσως η πιο συγκινητική του ταινία (μαζί με το “Corpse Bride”), ένας άλλος μύθος του Φρανκεστάιν μέσα στο παστέλ των 50’s και τα προάστια, με τις εξαιρετικές ερμηνείες των πολύ νέων τότε Τζόνι Ντεπ – που σε ολόκληρη την ταινία είπε όλες κι όλες μόλις 169 λέξεις!- και Γουαϊνόνα Ράιντερ, απόλυτα μελαγχολική, σκοτεινή, ιδανική για Χριστούγεννα.

Μαζί τους συμμετείχαν και οι Νταϊάν Γουίστ, Άντονι Μάικλ Χολ, Κάθι Μπέικερ,  Βίνσεντ Πράις και Άλαν Άρκιν.

Για το Trailer, ΕΔΩ!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s