Το τέρας, εγώ: The Monster

“Η μαμά μου λέει, ότι δεν υπάρχουν τέρατα. Όμως κάνει λάθος.
Βρίσκονται εκεί έξω…Σας περιμένουν…σας παρακολουθούν.
Βρίσκονται στο σκοτάδι. Κάποιες φορές τα βλέπετε…και κάποιες όχι.
Τώρα πια το ξέρω.”

Η Kathy(Zoe Kazan), χωρισμένη μητέρα και εθισμένη στο αλκοόλ, ετοιμάζεται να ταξιδέψει με την κόρη της, Lizzy(Ella Ballentine). Προορισμός τους, το σπίτι του πρώην συζύγου και πατέρα της μικρής. Στην διάρκεια του ταξιδιού τους και ενώ βρέχει καταρακτωδώς, θα χτυπήσουν ένα ζώο. Αν και δεν τραυματίζονται σοβαρά, η βλάβη του αυτοκινήτου θα τους ακινητοποιήσει σε παράδρομο όπου κάτι κακό παραμονεύει στο σκοτάδι.

the_monster-2016-screen1
Το Τέρας ανήκει στην κατηγορία των ταινιών τρόμου που χρησιμοποιούν την βασική ιδέα της ιστορίας μεταφορικά. Δεν είναι το πρώτο φίλμ που επιχειρεί κάτι τέτοιο και σίγουρα δεν θα είναι και το τελευταίο. Το 2014, στο It Follows του David Robert Mitchell, το κακό εμφανίζεται μετά την ερωτική πράξη και αντιπροσωπεύει τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Και τα καταφέρνει αρκετά καλά, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν ασχολείται με μια παρέα ανόητων σχολιαρόπαιδων που επιλέγουν να μείνουν σε μια καλύβα στην μέση του πουθενά για να σφαγιαστούν με διάφορους εφευρετικούς τρόπους απο τον κάθε Jason!
Μερικούς μήνες αργότερα θα ακολουθήσει το The Babadook της νεοφερμένης Jennifer Kent, όπου μια μητέρα, μετά τον βίαιο θάνατο του συζύγου της, θα προσπαθήσει να προστατέψει το μικρό γιό της απο το κακό. Ο Babadook αντιπροσωπεύει την βαριά κατάθλιψη της μητέρας και την σχέση αγάπης-μίσους μαζί του. Τον θεωρεί υπεύθυνο για τον θάνατο του άντρα της (την πήγαινε στο νοσοκομείο για να γεννήσει). Αρκετά καλό και μια εκπληκτική Essie Davis στον ρόλο της μητέρας.

the-babadook-poster
Το Τέρας είναι μια ταινία η οποία δείχνει αναποφάσιστη ως προς το κινηματογραφικό είδος που θέλει να ακολουθήσει. Είναι δράμα ή τρόμου; Αν και θα προτιμούσα την επιλογή του δράματος, είναι αυτή η αναποφασιστικότητα που του αφαιρεί πόντους. Η προβληματική σχέση της μητέρας με την κόρη είναι αυτό που απογειώνει το φίλμ. Από την εναρκτήρια σκηνή βλέπουμε μια αντιστροφή των ρόλων. Η Lizzy έχει αναλάβει τον ρόλο του ενήλικου στο σπίτι. Καθαρίζει, πλένει τα πιάτα, μαζεύει τα μπουκάλια μπύρας που είναι διάσπαρτα στο σπίτι και γενικά φροντίζει την μητέρα της. Απο την άλλη, η Kathy είναι ανώριμη, ανίκανη να αναλάβει την ευθύνη να μεγαλώσει την κόρη της και κυρίως άβουλη να αντιμετωπίσει το χρόνιο προβλημά της με το αλκοόλ.
Οι ερμηνείες των δυο βασικών πρωταγωνιστριών είναι εξαιρετικές. Η Zoe Kazan, εγγονή του δικού μας μεγάλου σκηνοθέτη Elia Kazan, στο ρόλο της μητέρας σε απωθεί με τον τρόπο που φέρεται στην κόρη της αλλά ταυτόχρονα την συμπονάς, γιατί την αγαπάει αλλά έχει τους δικούς της δαίμονες να αντιμετωπίσει. Η Ella Ballentine, στο ρόλο της μικρής κόρης, παγερή, με την αθωότητα της χαμένη απο την στιγμή που έπρεπε να μεγαλώσει γρηγορότερα απο το κανονικό, μισεί και αγαπά την μητέρα της. Δεν υπάρχει μαύρο και άσπρο. Μόνο γκρί. Οι ερμηνείες τους είναι τόσο έντονες που υπάρχει σκηνή όπου ένιωσα άβολα, κάτι που σπάνια συμβαίνει. Είναι γροθιά στο στομάχι όταν μάνα και κόρη καυγαδίζουν και η Kathy κραυγάζει “Fuck you” με την Lizzy να ανταποδίδει “I hate you”. Συγκλονιστικό!

the-monster-zoe-kazan-ella-ballentine
Σαράντα λεπτά μετά τους τίτλους έναρξης, έχουμε την εμφάνιση του τέρατος. Ο Bryan Bertino ακολουθεί τη λογική του ALIEN με ανάμεικτα αποτελέσματα. Επιλέγει, ευτυχώς, να κρύψει το τέρας στο σκοτάδι και δεν χρησιμοποιεί καθόλου CGI(Computer-Generated Image). Και κάπου εδώ εμφανίζονται τα προβλήματα. Δεν μαθαίνουμε ποτέ τίποτα για το τέρας. Στην πορεία ανακαλύπτουμε, μαζί με τις πρωταγωνίστριες, ότι φοβάται το φώς (άλλη μια μεταφορά;) και τότε αναρωτιέσαι, “γιατι δεν περιμένουν να ξημερώσει;” Κι αν φοβάται το φώς γιατι μπαίνει στην φωτισμένη καμπίνα του ασθενοφόρου; Όλα αυτά και άλλα που δεν θα αναφέρω για να μην αποκαλύψω το τέλος (όχι ότι γίνεται κάτι που δεν περιμένεις), είναι οι λόγοι που σου αφήνουν μια πικρή γεύση στο στόμα.
Ποιός είναι τελικά το Τέρας του τίτλου; Για την μικρή Lizzy, το τέρας είναι ο άνθρωπος που την έφερε στον κόσμο και δεν την προετοίμασε για αυτό που θα αντιμετώπιζε. Για την Kathy, το τέρας είναι ο εαυτός της και ο εθισμός της στο αλκοόλ. Αγάπη, μίσος και πάλι αγάπη. Τα όρια δυσδιάκριτα, ένας φαύλος κύκλος. Στο τέλος θα παλέψουν σκληρά για να βγούν στο ξέφωτο και θα τα καταφέρουν, αλλά όχι πριν πληρώσουν το τίμημα.

Director: Bryan Bertino Stars: Zoe Kazan, Ella Ballentine, Scott Speedman

Βαθμολογία: 3 / 5

Για το Trailer, πατήστε ΕΔΩ!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s