Να, πάρτα Μαυρογιαλούρο

okm10_020.gifΚανονικά τώρα πρέπει να πάρω …απουσίες. Για να δω, ποιος δεν έχει δει τη ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο» του Φίνου και δεν ξέρει ποιος είναι ο Μαυρογιαλούρος; Όποιος δεν την έχει δει να …μουτζώσει και με τα δυο χέρια τη φάτσα του εκατό φορές.

Η επική κωμωδία του ελληνικού κινηματογράφου της περιόδου 60-70. Ένας Λάμπρος Κωνσταντάρας θεός με όλους τους υπολοίπους γύρω του απλούς κομπάρσους. Ε καλά, πλην της αγαπημένης μου Μίτσης Κωνσταντάρα.

Λίγα λόγια για την υπόθεση. Ο Ανδρέας Μαυρογιαλούρος (Λάμπρος Κωνσταντάρας) είναι υπουργός, αρμόδιος επί των δημοσίων έργων και με αφορμή την πρόσφατη ανέγερση του νέου μαιευτηρίου στην εκλογική του περιφέρεια, έχει προγραμματίσει να ταξιδεύσει ως εκεί για μια ομιλία. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, η Αλίκη, ή κόρη του, επιμένει να οδηγήσει εκείνη το αυτοκίνητο, παρόλο ότι από ότι φαίνεται το δίπλωμα το έχει πάρει με μέσο κι επειδή είναι κόρη υπουργού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πρόσκρουση του αυτοκινήτου σε ένα δένδρο, κοντά στο χωριό Άγρυλος. Αμέσως οι χωρικοί σπεύδουν να περιποιηθούν τους τραυματίες, χωρίς να γνωρίζουν την ταυτότητα των ανθρώπων που έχουν απέναντί τους. Δύο νεαροί χωρικοί, ο Πανάγος (Χάρης Παναγιώτου) και ο Σωτήρης (Χρήστος Δοξαράς) συζητούν με τον υπουργό σχετικά με τις ελλείψεις του χωριού σε υποδομές και υπηρεσίες.

okm10_022.gif

Μέσα από αυτές τις συζητήσεις, ο κ. Μαυρογιαλούρος πληροφορείται για την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού, για τη διαφθορά που επικρατεί, αλλά και για την αντιπάθεια των κατοίκων προς το πρόσωπό του. Ιδιαίτερα κλονίζεται όταν μαθαίνει ότι ο στενός του συνεργάτης Θεόδωρος Γκρούεζας (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος) έχει καταχραστεί δημόσιο χρήμα μέσα από διεφθαρμένες συναλλαγές. Μετά από όλα αυτά, αποφασίζει να παραιτηθεί από τη θέση του υπουργού, αφού πρώτα επιπλήξει σε έντονο ύφος τους συνεργάτες του.

Αυτά τώρα τα βρήκα στο διαδίκτυο αλλά δεν λένε τίποτα, είναι επιφανειακά μπροστά στις σκηνές που είτε προβάροντας το λόγο του ο υπουργός Κωνσταντάρας ακούγεται σαν …γάιδαρος ή οι σκηνές που όλο το χωριό μουτζώνει τον …κάπου εκεί Μαυρογιαλούρο. Οι δε σκηνές Κωνσταντάρας, Παπαγιανόπουλος και Ντουζος είναι να κρατάς της κοιλιά σου.

okm10_023.gif

Σε μια πιο σοβαρή πλευρά, κυβερνήτης την εποχή ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που πολλοί είχαν πιστέψει ότι θα έβαζε ένα τέλος στο διεφθαρμένο και πελατειακό κράτος αλλά … Γκρουέζα αγοράζανε. Μέσα από το βομβαρδισμό κωμικών σκηνών και με ατάκες που σπάγανε κόκκαλα, ο προδικτατορικός Έλληνας έβλεπε το κράτος που ζούσε. Ένα κράτος που όλα ήταν δυνατά ανάλογα με τον ποιον ήξερες. Όχι ότι τα πράγματα αλλάξανε μετά. Η δικτατορία ήταν ένας βούρκος διαφθοράς αλλά λες …φασιστάκια, εγκληματίες, Χρυσαυγήτες ήταν δεν περίμενες και τίποτα καλύτερο, δυστυχώς όμως και η μεταπολίτευση απογοήτευσε. Μάλιστα – και αυτό κάνει αυτή τη ταινία τόσο επίκαιρη – τίποτα δεν έχει αλλάξει ακόμα και σήμερα, 51 χρόνια μετρά τη πρώτη προβολή της ταινίας και ο Μαυρογιαλούρος και ο Γκρουέτζας υπάρχουν παντού γύρω μας.

okm10_024.gif

Την κωμωδία έγραψαν ο Αλέκος Σακελλάριος και ο Χρήστος Γιαννακόπουλος και για πάνω από μισό αιώνα έχει μεταφερθεί δεκάδες φορές στο θέατρο από όπου και ουσιαστικά ξεκίνησε. Η παραγωγή ήταν της Φίνος Φιλμ και το μοναδικό παίξιμο του Κωνσταντάρα που την τίναξε στο πάνθεο των καλυτέρων στιγμών του ελληνικού κινηματογράφου. Στη ταινία πέρα του Λάμπρο Κωνσταντάρα πρωταγωνιστούν οι: Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Νίκη Λινάρδου, Ανδρέας Ντούζος, Γιώργος Γαβριηλίδης, Μέλπω Ζαρόκωστα, και η μοναδική Μίτση Κωνσταντάρα. Την μουσική την έγραψε ο Μίμης Πλέσσας και τη σκηνοθεσία φυσικά την έκανε ο Αλέκος Σακελλάριος.

Η ταινία έκανε εισπρακτικό ρεκόρ στην εποχή της αλλά δεν νομίζω να υπάρχει κανάλι ακόμα και σε κάποιο χωριό χαμένο στο πουθενά που να μην την έχει δείξει καμία δεκαριά φορές. Το 2013 έγινε μια προσπάθεια για μεταφορά της στο θέατρο από τον Γιάννη Μπέζο σαν σκηνοθέτη και τον Γιώργο Παρτσαλάκη στο ρόλο του Μαυρογιαλούρου, αλλά μπορεί να είναι κάλος ο Παρτσαλάκης, Κωνσταντάρας όμως δεν θα γίνει ποτέ του!

Αναμφίβολα πέντε και πέντε και πέντε και πέντε αστέρια σε αυτή τη μοναδική ταινία που ακόμα και σήμερα – παρόλες τις επαναλήψεις, ιδιωτικές και τηλεοπτικές – την βλέπω ευχάριστα.

Για όσους θέλουν μια ακόμα φορά τη γεύση, δοκιμάστε ΕΔΩ!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s