Δηλητηριάστηκα, με τη καλή έννοια! – Venom

Είπα ότι δεν θα ξαναδώ ταινία της Marvel γιατί τις βαρέθηκα και όλο τα ίδια και τα ίδια, άλλα …δηλητηριάστηκα και είδα το Venom. Όταν βγήκα από το σινεμά έτσι πέρασε για λίγο η σκέψη τι θα γράψω αλλά μπερδεύτηκα στο πώς χαρακτηρίζεις αυτή την ταινία. Εντάξει, έχει υπερήρωα αλλά δεν είναι ακριβώς υπερήρωας και…

Η σκοτεινή πλευρά της ηλιθιότητας

Απεχθάνομαι το τρεντ του Σκοτεινού Τουρισμού. Το ξεκαθαρίζω. Για μένα αποτελεί δείγμα αρρώστιας. Γιατί τα κριτήριά του δεν είναι ούτε η ιστορική γνώση, ούτε το ενδιαφέρον, αλλά η προσωπική ικανοποίηση – έως και η ανάγκη αδρεναλίνης πάνω στην ανθρώπινη δυστυχία. Δε θα το αναλύσω περισσότερο, πάμε στη σειρά. Ο τύπος εδώ του Dark Tourist, ο…

Ο Michael Moore ξαναχτυπά – Fahrenheit 11/9

Η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό πρέπει να έχω διαβάσει τουλάχιστον πέντε βιβλία για τον πρόεδρο Τραμπ. Όλα τους …αποκαλυπτικά σε προκλητικό σημείο και να αναρωτιέσαι πώς αυτός ο ηλίθιος κυβερνάει τη χώρα με τα περισσότερα πυρηνικά στον κόσμο. Από την άλλη ο Michael Moore  είναι ο σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος και πιθανώς και καμεραμάν…

The sheep is on fire: Άλμπερτ και Όττο

Ακόμη ένα Puzzle/platform για τους λάτρεις του είδους και κατόχους φτωχών game stations. Κι εδώ η σύγκριση με το Limbo γίνεται άμεσα με το ασπρόμαυρο σκηνικό, όμως σε πολύ λίγο διαπιστώνεις πως τα δυο παιχνίδια δεν έχουν καμία σχέση. Χρονολογικά κάπου στη Γερμανία του 1939, ο Άλμπερτ αναζητά την αδερφή του Άννα που έχουν απαγάγει…

Πέτρα, Ψαλίδι, Μπερέτα, Χαρτί: Black The Fall

Μετά από δεκαετίες εξαντλητικής εργασίας, ένας μηχανικός τολμά να αποδράσει από τα τείχη της σιδερένιας μητρόπολης σε ένα απάνθρωπο κομμουνιστικό καθεστώς. Μέσα από κρυφά περάσματα, σκιές, καυτά αέρια, δηλητήρια, φωτιές και θλίψη, τρέχει και δε σταματά μέχρι να βρει την ελευθερία του. Η εφευρετικότητα, τα αντανακλαστικά και η εξαπάτηση είναι τα μόνα εφόδιά του. Κατά…

Glory to Arstozka! (Όπως λέμε Περεστρόικα)

Να ξέρετε ότι υπό διαφορετικές συνθήκες δε θα έπαιζα ποτέ ένα τέτοιο – εκ πρώτης όψεως πανάθλιο παιχνίδι. Όπου «συνθήκες» βάλτε «καλύτερο game station». Αλλά με ένα λάπτοπ υπό κατάρρευση, αναγκάζομαι τελευταία να ψάχνω για τα λιγότερο απαιτητικά παιχνίδια και, όσο να ‘ναι, έχω πέσει και σε φόλες, οπότε είμαι πολύ επιφυλακτική. Τώρα, δεν ξέρω…

One man team project: Pinstripe

Το Pinstripe είναι ένα 2D παιχνίδι έκπληξη. Μικρό σε διάρκεια αλλά άκρως προσεγμένο, προσφέρει ένα μινιμαλιστικό gameplay με εξαιρετική μουσική και κάτι μοναδικό: Voice Acting! Ήρωας είναι ο Teddy που σε πέντε κεφάλαια ψάχνει την τρίχρονη κόρη του, σε έναν κόσμο παράξενα τρομακτικό και ταυτόχρονα αστείο, που μάλλον είναι η κόλαση, για να καταλήξει στην…

Δεινόσαυροι γκρεμοτσακισμένοι (Jurassic World: Το Fallen Kingdom)

Όταν πια είχε τελειώσει η ταινία και προσπαθούσα ακόμα να προσαρμοστώ στο φως που με περίμενε στην έξοδό μου από την αίθουσα, αναρωτήθηκα αν αντί για δεινόσαυρους αυτή η ταινία είχε οποιοδήποτε άλλο ζώο θα είχα πληρώσει να την δω. Η απάντηση ήταν: μάλλον όχι, με πολύ έμφαση στο: όχι. Η τελευταία παραγωγή της πολύ-λογίας…

Ο γιος του Χάρι και οι ταύροι

Καλοκαιριάζει κι όταν διαθέτεις μια αξιοπρεπή βεράντα που σου επιτρέπει τέλος πάντων να αράξεις και να περάσεις τη βραδιά σου, δύσκολα μαζεύεσαι να δεις ταινία. Ακόμα πιο δύσκολα – αν τελικά μαζευτείς, είναι το να δεις κάτι σκοτεινό, ατμοσφαιρικό, ζόρικο, θρίλερ κλπ. Δεν είμαι υπέρ του να βγάζω έξω το λάπτοπ και να βλέπω, θέλω…

Δώσαμε…!

Τώρα ξέρω ότι θα δυσσαρεστήσω αρκετούς, όμως ο Simmons είναι ένας συγγραφέας που αντιπαθώ. Για μένα ο Dan Simmons δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν Dan Brown – τύπου παίρνω κάτι που συνέβη στ’ αλήθεια (ή έναν μύθο) και με το θράσος του συγγραφέα γράφω ό,τι θέλω γι αυτό. Προσωπικά δε με ενοχλεί. Αν και…

Νεκρός σαν κι εμένα (Dead Like Me)

Μερικές φορές βλέπεις μια ταινία και δεν σου αρέσει και την ξαναβλέπεις μετά από λίγα χρόνια, την ίδια ακριβώς ταινία, και την λατρεύεις. Αντίστοιχα υπάρχουν σειρές που είδες το πρώτο επεισόδιο και αναρωτήθηκες γιατί κάποιοι γυρίζουν κάτι τέτοιο και μετά από λίγα χρόνια βλέπεις ολόκληρη τη σειρά το ένα επεισόδιο μετά το άλλο και παραπονιέσαι…

Κάτι παράξενα πράγματα: Stranger Things

Ο Βασιλιάς κάποτε έγραψε (νομίζω στο The Body aka Stand by Me, ή μήπως στο Αυτό;) «Δεν θα ξανακάνεις φίλους σαν αυτούς που είχες στα 12». Εγώ θα συμπλήρωνα κι ότι αν δεν είσαι παιδί βαριά των 80s. Δεν είναι ότι τα παιδιά των 90s κι έπειτα δεν μπορούν να χτίσουν δυνατές φιλίες. Όμως μαζί…