Πίθηκοι για πόλεμο (War for the Planet of the Apes)

Έτσι κι αλλιώς είχα σκοπό να δω την ταινία αλλά ήταν ένα άρθρο της Βρετανικής Guardian που με έκανε να …επισπεύσω την απόφασή μου να την δω και μάλιστα τρισδιάστατη. Το άρθρο δεν ήταν ταινιοκριτική, μάλλον σε στήλη γενικότερης άποψης ταίριαζε και δεν μιλούσε για αυτή καθ’ αυτή την ταινία αλλά για όλο το κόνσεπτ…

Στην Όφσορ αδερφές μου, στην Όφσορ: 3 Percent (3%)

Είμαι παιδί της εποχής μου – αν κι εμείς μάλλον ανήκουμε σε μια γενιά μετάβασης, αλλά μην το συζητήσουμε τώρα αυτό – και μου αρέσει η επικρατούσα τάση της μόδας: Ένας κατεστραμμένος κόσμος, μια ελίτ κάπου μακριά και κρυφά, αγώνες και δοκιμασίες και μια μικρή μερίδα εκλεκτών που θα απολαύσουν μια καλύτερη ζωή μπλα-μπλα-μπλα. Τρία…

Κτηνοτρόφος ή Καουμπόι (The Ranch)

Κατ’ αρχήν όταν σκεφτόμαστε την λέξη καουμπόι πρέπει να ξεφύγουμε από τα στερεότυπα που θέλουν όλους τους καουμπόι να μοιάζουν στον Τζον Γουέιν ή τον Κλιντ Ίστγουντ, ζωσμένοι στα περίστροφα να πυροβολούν κόσμο και να κοιμούνται με το άλογό τους. Αυτά συμβαίνουν μόνο στις ταινίες. Στην πραγματικότητα οι καουμπόι δεν ήταν τίποτα περισσότερο ή λιγότερο…

Γιατί Δε θα ξαναδώ Homeland

Μετά από έναν μαραθώνιο 40-45 ημερών, τέλειωσα επιτέλους (με) το Homeland και θέλω να κάνω έναν μικρό επίλογο, έτσι για το γαμώτο και για τις 40-45 μέρες. Οι τρεις πρώτες σεζόν ήταν άχρηστες κατά κάποιον τρόπο. Η πρώτη ξεκίνησε καλά, η δεύτερη ήταν λιγάκι βαρετή, την τρίτη αναρωτιόμουν να τη δω, να μην τη δω….

Μη με ξανακαλέσεις (The Recall)

Η ταινία The Recall είναι πολύ πρόσφατης παραγωγής και  τη διαφημίσανε σαν την ταινία επιστροφή ενός πιο ώριμου Wesley Snipes, μετά από μια μακρά περίοδο που τον φιλοξενούσε το αμερικανικό σωφρονιστικό σύστημα λόγω φοροαπάτης. Αυτό ήταν υποτίθεται το σημαντικό αλλά διαφημίσεις, προωθήσεις και κάποιοι από τους παραγωγούς όταν λέγανε τη λέξη Recall κλείνανε πονηρά το…

Power Rangers

Από τότε που η κόρη μου αγάπησε τις ταινίες με την …Μπάρμπι, απέκτησα μια συνήθεια ή καλύτερα υποχρέωσα τον εαυτό μου σε μια συνήθεια, παρακολουθώ πριν τις δει όλες τις ταινίες που είναι για την ηλικία της. Ή τουλάχιστον αυτό έκανα όταν ακόμα μπορούσα να ελέγξω καταστάσεις, τώρα ο θεός και η ψυχή μας τι…

Εγκληματικά μυαλά, δώδεκα χρόνια (Criminal Minds)

Νομίζω ότι το έχω ξαναγράψει αλλά αν όλοι αυτοί οι φόνοι που βλέπουμε στις αμερικανόφερτες σειρές, έχουν έστω και ίχνη από αληθινές ιστορίες και με τόσες σειρές να παίζουν ταυτόχρονα, τότε δεν πρέπει να έχει μείνει κανένας ζωντανός σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη ή το Λος Άντζελες. Άσε που ο αριθμός των ψυχασθενών δολοφόνων…

Συνομολογουμένως Alien Covenant

Αμαρτία εξομολογουμένη ή κάπως έτσι. Λοιπόν την αμαρτία μου την έκανα και είδα το Alien αυτό στο Covenant. Και αμαρτία δεν ήταν …το ότι φαν της σειράς. Αυτό το τελευταίο είναι λίγο κλειδί για όσους είδαν ή θα δουν την ταινία. Το πρώτο Alien, εκείνο του Ridley Scott το 1979 με την Sigourney Weaver, το…

…Σα να μην υπάρχει αύριο (Homeland)

Είμαι ήδη στην τρίτη σεζόν του πολυσυζητημένου Homeland και παρόλο που οπωσδήποτε θα το πάω μέχρι τέλους και είναι μια από τις καλές σειρές που έχω δει, δεν μπορώ να το βάλω δίπλα στο 24 και τον μοναδικό Τζακ Μπάουερ. Το ξεκαθαρίζω και βρίστε με όσο θέλετε. Σίγουρα μιλάμε για αμερικανοποίηση των πάντων και εδώ, όπως…

Ο Ζήκος

Υπάρχει μια ταινία στο πάνθεον της ελληνικής κωμωδίας που πολύ λίγοι ξέρουν τον τίτλο της. Όλοι την ξέρουν με το όνομα του ήρωά της, του Ζήκου, αλλά πολύ λίγοι ξέρουν ότι ο πραγματικός τίτλος της ταινίας είναι: «Της Κακομοίρας». Πρωταγωνιστής ο Κώστας Χατζηχρήστος σε έναν ρόλο ατακαδόρικο που από αυτόν και μόνο του αξίζει η…

Ημι-ιδιωτικό μπατσάδικο (APB)

Η όλη ιδέα ξεκίνησε από ένα άρθρο σε οικονομική εφημερίδα αφιερωμένο σε έναν πολυεκατομμυριούχο από την Νέα Ορλεάνη που μετά τον τυφώνα Κατρίνα επένδυσε στο αστυνομικό τμήμα του Γαλλικού τομέα δημιουργώντας μια ημι-ιδιωτική αστυνομική δύναμη με ό,τι πιο σύγχρονο στον τομέα της τεχνολογίας. Εδώ η ιστορία εξελίσσεται σε ένα κοντινό μέλλον και μετά τη δολοφονία…

Το τέλος της αρχής (Logan)

Το πρώτο Χ-Men κόμικς που διάβασα ήταν κάποια στιγμή στα τέλη της δεκαετίας του ’60, δώρο από γιαγιά μου που πηγαινοερχόταν Αμερική τότε να δει τους «Αμερικάνους» θείους μου παρέα με ένα εξ’ ίσου συναρπαστικό τεύχος του Superman. Μιλάμε για Marvel εναντίον DC, που φυσικά εμένα τότε δεν μου έλεγε τίποτα απολύτως. Συν ότι ενώ…